Afronden.. maar hoe?

Door Snuffel op vrijdag 20 januari 2012 18:02 - Reacties (27)
Categorie: Van alles wat, Views: 7.558

Dit keer eens een serieus onderwerp, een die mij persoonlijk al heel erg lang dwars zit.
Ik moet iets gaan afronden en afhandelen, echter... ik weet niet hoe. En dat is best lastig. Ik kan het tijden 'parkeren', en dan denk ik er ook echt niet aan, maar in de loop der tijd word ik er toch steeds weer mee geconfronteerd. En nu heb ik definitief de knoop doorgehakt: ik ga het afronden. Dit jaar.

Maar... ik kan het niet alleen.

Prangende vraag die natuurlijk bij jullie omhoog komt: waar gaat het dan over? Wat moet je dan afronden?
Welnu: ik zal daarvoor eerst een situatie schets moeten geven.

We stappen even 10 bijna 13 jaar terug in de tijd. De toen nog jonge Snuffel werd verliefd. Van het een kwam het ander, ik ging met vriendin samenwonen, wij kochten een huis, verkochten het weer en kochten weer een nieuw huis.
Na 10 jaar lief en leed te hebben gedeeld is dan toch het besluit gevallen: een ieder gaat zijn eigen weg in. No hard feelings, gewoon uit elkaar, apart wonen, ieder zijn/haar eigen leven weer oppakken.

Ik ben in het gezamenlijke huis blijven wonen. Reden: ik kan het makkelijk betalen, inkomen is meer dan goed om dit zelfstandig te financieren. Op moment van uit elkaar gaan was het huis splitsen niet mogelijk, en in onderling overleg werd besloten de handel gewoon op beider naam te laten staan. Zo gezegd, zo gedaan.

Een ander feit. In de tijd dat we bij elkaar waren zijn er gezamenlijk schulden opgebouwd. Het betrof heen PL hier, een krediet daar. Even in het licht van die tijd: met een dubbel inkomen waren dit soort dingen uitermate handig en makkelijk te doen. Aflossen was voor ons geen enkel probleem, en het was gewoon makkelijk (toen).

Nu we uit elkaar zijn, dienen er zich toch een aantal problemen aan.
EÚn van de problemen is het huis. Ik betaal keurig netjes hypotheeklasten, vaste lasten, onroerend goed, noem maar op. Mijn ex draagt niets bij aan het huis, het staat op papier alleen voor 50% op haar naam. Verder niets.
Belastingtechnisch (in verband met teruggaaf hypotheek) dien ik 50% van de betaalde hypotheekrente op te geven als zodanig, en 50% als betaalde alimentatie.
Mij ex doet hetzelfde, alleen moet zij ontvangen alimentatie opgeven. Zo loopt bij mij de teruggave op naar 100% en voor haar naar 0%.

Dus niet.

Ik heb het keurig netjes zoals hier boven beschreven opgegeven, mijn ex dus niet. Met als gevolg: ik krijg mijn belasting inspecteur achter mij aan. Of ik even de teruggave over 2009 en 2010 voor 50% wil teruggeven.
Zo dan! Dat is niet misselijk wat hij vraagt! Toch maar contact gezocht met mijn ex. Maar.. die geeft niet thuis. Zij heeft haar belastingaftrek netjes binnen gekregen, en daarmee is voor haar de zaak gesloten.
Ik mag mij begin volgende maand verantwoorden bij mijn belasting inspecteur....

Tweede probleem waar ik tegenaan ben gelopen is de schulden die tijdens onze relatie zijn opgebouwd. Deze staan allemaal op onze beider naam, maar ik betaal ze netjes. Enige vorm van schulden gezamenlijk delen is er niet bij, ondanks dat we hier duidelijke afspraken over hebben gemaakt in ons samenlevingscontract. Tja, wat moet je daar weer mee.

Doordat ze op beider naam staan belemmert mij deze schuldenlast het huis 100% op mijn naam te laten zetten. Indien mijn ex 50% van die last op zich neemt, kan ik de hele hypotheek op mij nemen, waardoor zij niet meer gebonden is aan het huis waar ik woon. En, bijkomend voordeel voor mij: ik heb mijn 100% hypotheekaftrek weer.

Ander nadeel:

Wij hebben indertijd ons huis gekocht voor +/- 150.000. Een leuke 2-onder-een kap woning in het centrum van een provincie hoofdstad. Vlak nadat wij uit elkaar gingen heb ik geconstateerd dat er huiszwam onder de vloer aanwezig was. Hoe het er komt maakt niet uit, maar dat het er weg moest stond als een paal boven water. Dit heeft geresulteerd in een aardige verbouwing die de nodige kosten met zich heeft meegebracht. Kosten die ik 100% betaald heb. Gevolg van deze huiszwam: het huis is vele malen minder waard geworden dan de aanvankelijke aankoopprijs. Neem de huidige markt erbij, en je snapt dat er op het huis, indien het verkocht moet worden, verlies wordt geleden, eentje die we beide moeten dragen.

Mijn ex vind dat niet zo'n prettig idee, en zit er over na te denken om mij het huis te schenken. M.a.w.: zij ziet af van de mogelijkheid tot uitkopen (ik zal haar moeten uitkopen als ik het huis 100% op mijn naam wil krijgen) en wil dus het verlies 100% op mij zetten. Ja. Tuurlijk. Lees bovenstaande nog eens door en je snapt dat ik daar dus echt niet in tuin.

Al met al: tijd om schoon schip te maken en de hele handel Ún goed uit te werken Ún goed te regelen. Hoe? Geen idee. Een advocaat kan ik niet betalen, rechtsbijstand heb ik niet. Ik zal het met nuchter en logisch nadenken moeten gaan doen.
Een zware kluif, eentje die ik liever niet dan wel opeet, maar dit moet worden afgerond.

Ik moet verder.


PS: ik hoop hier wat inhoudelijke reacties op te krijgen, geen flames over joe stom kun je zijn, eigen schuld dikke bult, van scheiden komt lijden etc. Dat draagt niets toe.